3 Aralık 2009 Perşembe

elektriklenememe


Memur bir babanın cocugu olmanın verdıgı dogal sonucla elektrıksız bir köyde dogdum ben.
ve elektrıkleri sürekli kesilen bir çok yerde büyüdüm ben.
idealistlik mi?delilikmi?elektiriksiz bir köyde öğretmen olmak için dua ettim ben.
kabul oldu :) iyiki de oldu:)
elektiriksiz köylerde küçük bir kız çocuguyken heyecanla ,
babamın elleriyle yaptıgı hayvan gölgelerini seyrederdim ben.
ve belime rengarenk eşerplar takıp,ringo ringo şişeler şarkısıyla mum ışıgında oynardım ben:)
olmadı sünger minderler üzerinde kibrit oyunu oynardık abim ve ben.
Öğretmen oldum,yine elektrikler yoktu üçlü batak çevirirdik Mihri,Derya ve ben.
bir şu elektirikler kesilmeden ,kendi özgür romantik irademizle düğmeyi kapatıp,
mum ışığı muhabbetini yapamadık Mehmet ve ben:) :)
bu kadar anıyı hatırlamama neden olan elektirik sen.
dün yine yoktun ,iyiki de yoktun .
Yoksa dedesinin ve babasının yaptıgı gölgelere, büyük bir heyecanla bakan ve çok sevinen Asyanın bu hallerini nasıl anılarıma eklerdim ben...
ELEKTİRİK SEN YOK MUSUN SEN:) :)

Hiç yorum yok: